สี ความเร็วการจม หรือสถานที่ — มีแค่อย่างเดียวที่เป็นคำตอบ
ฝนตกทั้งคืนทำให้ทะเลด้านนอกคลื่นลมแรง เข้าไปเล่นในท่าเรือที่อับลมอย่างละเอียดก็ยังไม่ได้อะไร ในสามทางแก้ของวันที่ยาก ทางไหนกันที่ได้ผลจริง
ทำไมเราถึงหยิบวิดีโอนี้มา
อีจิ้งฤดูใบไม้ร่วง ฝนตกหนักตลอดคืนจนทะเลด้านนอกคลื่นลมแรง คลิปความยาว 11 นาที 47 วินาทีนี้คือการค่อย ๆ ประกอบวันที่ไม่เป็นใจขึ้นมาทีละชิ้น สิ่งที่เลือกคือท่าเรือที่อยู่ด้านอับลม ด้านนอกคลื่นแรง เงื่อนไขแรกจึงเป็นแค่ว่าตรงไหนลงตกได้อย่างปลอดภัย และนอกจากนั้นยังมี “ฝนน่าจะทำให้อุณหภูมิน้ำลดลงนิดหน่อย ผมเลยเลือกท่าเรือที่น้ำเดินดี” — ใช้กระแสน้ำมาชดเชยอุณหภูมิที่ลดลง
เป็นช่วงรุ่งเช้าที่แสงยังน้อย สีที่เลือกจึงเป็นสีที่เห็นเป็นเงาชัด น้ำขึ้นเต็มราวเก้าโมง และใกล้จะถึงช่วงน้ำนิ่ง “ถ้าไม่มีการตอบสนองก็ย้าย” — การย้ายหมายถูกวางไว้ในแผนตั้งแต่ก่อนโยนครั้งแรก เขาไม่ได้เดินตรงไปที่ปลายเขื่อนกันคลื่นทันที แต่เริ่มจากโคนแล้วไล่ไปทางกลาง “หมึกอยู่แถวโคนเขื่อนด้วย เลยค่อย ๆ เล่นอย่างละเอียด” JetChaser ถูกโยนออกไป ปล่อยลงจนแตะพื้นแล้วลากไปตามพื้น ถ้าไม่มีสัญญาณก็ไม่ปล่อยจมใหม่ แต่กระตุกซ้ำอีกครั้ง
ช่วงแรกไม่มีอะไรได้ตัวเลย ถึงขั้นต้องกลับมาถ่ายช่วงเปิดคลิปใหม่ แนวรอยต่อกระแสน้ำก็ลองแล้ว คำตอบมาก็ต่อเมื่อย้ายไปยังอีกพื้นที่ที่ไกลออกไป สิ่งที่ทำให้คลิปนี้ควรค่าแก่การเก็บไว้ ไม่ใช่ตัวไซซ์ดีตอนท้าย แต่คือการที่ สิ่งที่ถูกตัดทิ้งและสิ่งที่ถูกเลือกระหว่างทางยังคงอยู่ครบตามลำดับ
ช่วงสำคัญ
บทวิเคราะห์ของ KEYSTONE
ทางแก้สำหรับวันที่ยากถูกเอ่ยไว้สามทาง และถูกเรียงลำดับเอาไว้ด้วย “เปลี่ยนสี เปลี่ยนความเร็วการจม — แต่ที่ดีที่สุดผมว่าคือเปลี่ยนที่ ไปที่ที่หมึกอยู่” เขาย้ายไปไกลจริง ๆ และตัวไซซ์ดีก็มาที่นั่น สิ่งที่หมายซึ่งได้ตัวมีร่วมกันถูกพูดออกมาตรง ๆ ว่า “ตรงนี้เป็นเวิ้งอ่าว ปลาเหยื่อจะมารวมกัน” จุดที่ อาซึมะ ได้ตัวก่อนหน้านี้ก็เป็น “อ่าวเล็ก ๆ” เหมือนกัน “ดูเหมือนปลาเหยื่อจะมารวมกันอยู่ หมึกก็เลยตามมากินตามคาด”
สีและความเร็วการจมคือการปรับที่ตั้งอยู่บนสมมติฐานว่าหมึกอยู่ตรงหน้าอยู่แล้ว มันไล่แก้เหตุที่ทำให้ตัวซึ่งอยู่ตรงนั้นไม่ยอมกิน ดังนั้นถ้าไม่มีอะไรอยู่เลย เปลี่ยนอะไรก็ไม่ได้คำตอบ มีแค่การเปลี่ยนที่เท่านั้นที่ตั้งคำถามกับสมมติฐานนั้นเอง และนั่นน่าจะเป็นเหตุผลที่มันถูกจัดไว้เหนืออีกสองทาง คำถามถัดมาคือจะไปยืนตรงไหน — และถ้าไล่ย้อนจากปลาเหยื่อไปหาที่ที่หมึกฤดูใบไม้ร่วงอยู่ ก็จะไปจบที่ภูมิประเทศซึ่งลมและกระแสน้ำดันปลาเหยื่อมารวมกัน นั่นคือเวิ้งอ่าวและแนวพื้นที่ลาดลงลึก การอ่านพื้นในคลิป (“ตรงนี้พื้นลาดลงลึก”) และการเช็กว่าน้ำใสก่อนจะลงมือ ดูเหมือนเป็นการคิดแบบนั้นพอดี และทำไปตามลำดับที่พูดไว้จริง ๆ
“อีจิ้งฤดูใบไม้ร่วง ปลาเหยื่อคือกุญแจ” ไม่ใช่คำพูดเรื่องว่าจะผูกอีจิตัวไหน แต่เป็นคำพูดเรื่องว่าจะไปยืนตรงไหน ในทางปฏิบัติ มันเปลี่ยนเกณฑ์การตัดใจทิ้งหมาย “ไม่มีสัญญาณเลย ผมเลยย้าย” แปลว่าคุณยังออกจากหมายไม่ได้จนกว่าจะไล่สีและความเร็วการจมจนครบ ส่วน “ไม่เห็นวี่แววปลาเหยื่อ ผมเลยย้าย” ตัดสินใจได้ตั้งแต่ก่อนโยนครั้งแรก ยิ่งสภาพแย่เท่าไร ความเร็วในการตัดสินใจตรงนี้ก็ยิ่งแปลงเป็นปริมาณน้ำที่กวาดได้โดยตรงมากขึ้นเท่านั้น
ข้อมูลหน้างาน
- ประเทศ
- ญี่ปุ่น
- ฤดู
- ฤดูใบไม้ร่วง
- ช่วงเวลา
- รุ่งเช้า
- เป้าหมาย
- หมึกหอม
- สภาพอากาศ
- ฝนปรอย (ตกหนักตอนกลางคืน)
- น้ำขึ้นน้ำลง
- น้ำขึ้นเต็มราว 09:00 ก่อนช่วงน้ำนิ่ง
- ความใสของน้ำ
- ใส
- เหยื่อ
- JetChaser / EgiSharp
- วิธีตก
- อีจิ้ง (จากฝั่ง)
นอกเหนือจากวิดีโอ
“เจ็ตอีจิ้ง” คำที่ อาซึมะ ใช้ในคลิป ไม่ใช่คำที่เพิ่งคิดขึ้นตรงนั้น มันคือคำที่หน้าสินค้าของ JetChaser ใช้เรียก และเหตุผลเบื้องหลังเหยื่อตัวนี้ก็เขียนไว้ที่นั่นด้วย คือ ช่วงที่ทะเลเริ่มเย็นลง ปลาเหยื่อจะกระฉับกระเฉงที่สุดของทั้งปี และ “ในช่วงนี้คุณจะเห็นหมึกหอมคุณภาพบ่อยครั้ง ที่สวิตช์นักล่าเปิดทำงาน ไล่ล่าปลาเหยื่อที่เคลื่อนไหวรวดเร็ว” JetChaser ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเลียนแบบปลาเหยื่อนั้น
ดังนั้นข้อสรุปที่คลิปไปถึงจากหน้างาน — ฤดูใบไม้ร่วงให้ออกไปหาปลาเหยื่อ — กับเจตนาเบื้องหลังตัวสินค้า ตั้งต้นจากสมมติฐานเดียวกัน ฝั่งหนึ่งไปถึงมันที่ท่าเรือตอนรุ่งเช้า อีกฝั่งพูดมันไว้ล่วงหน้าในฐานะเหตุผลของการออกแบบ ต่างกันแค่ลำดับเท่านั้น
บทบาทของเหยื่อ
JetChaser
มีเบอร์ 2.5 (20 กรัม) และเบอร์ 2.6 (22 กรัม) ตัวเล็กมากแต่หนัก บอดี้ทำจากเรซินยูรีเทนโฟมแข็งที่ลอยตัวสูง จึงรักษาท่าเทนชันสเตย์เอาไว้ได้ และเพราะจมเร็ว จึงยังหาพื้นเจอแม้ยืนอยู่ที่สูงหรือเจอกระแสน้ำแรง ส่วนเข็มร่มที่ใช้คือ KS06 — เข็มที่ปกติจะใส่กับอีจิเบอร์ 3.5 ถึง 4.0 แต่ถูกนำมาไว้บนบอดี้ขนาด 2.5
ฝนที่ตกทั้งคืนทำให้คาดได้ทั้งน้ำที่ขุ่นขึ้นและอุณหภูมิที่ลดลง จึงเป็นเหตุผลที่เลือกท่าเรือซึ่งน้ำเดินดี เมื่อแผนคือกวาดพื้นที่ในกระแสน้ำที่กำลังเดิน พร้อมกับกลับไปหาพื้นซ้ำแล้วซ้ำอีก การจมเร็วจึงทำงาน ในทางที่ทำให้แต่ละครั้งที่โยนสั้นลง การที่ช่วงต้นเขาค่อย ๆ ไล่จากโคนเขื่อนกันคลื่นไปทางปลายได้อย่างละเอียด ก็น่าจะตั้งอยู่บนเวลาที่ประหยัดไปตรงนั้น
EgiSharp
มีเบอร์ 3.5 และ 3.8 พัฒนาขึ้นในปี 2007 โดย Genzo Kanagawa ผู้ก่อตั้งผู้ล่วงลับ ในฐานะอีจิที่จะก้าวข้ามรูปทรงแบบ Oita ดั้งเดิม แกนกลางของมันคือทรงเพรียวคมที่ดึงคุณลักษณะแรงลอยตัวสูง ของเรซินยูรีเทนโฟมแข็งออกมาจนสุด และเข็มร่ม KS06 ที่ออกแบบขึ้นใหม่ทั้งหมดเพื่อเหยื่อตัวนี้ มีความเร็วการจมให้เลือกสี่แบบ คือ V0 (ช้ามาก) V0+ (ช้า) V1 (มาตรฐาน) และ V2 (เร็ว)
“เปลี่ยนความเร็วการจม” หนึ่งในสามทางแก้ที่คลิปเอ่ยถึง เป็นสิ่งที่ทำได้ด้วยการสลับเหยื่อ ก็เพราะภายในเบอร์เดียวกันมีความเร็วการจมอยู่ถึงสี่แบบ และ JetChaser เบอร์ 2.5 (20 กรัม) ก็ ใกล้เคียงกับน้ำหนักของอีจิเบอร์ 3.5 ทั่วไป — ใกล้กับ 17 กรัมของ EgiSharp 3.5 V1 — โดยทั้งคู่ใช้เข็มร่ม KS06 ตัวเดียวกัน การที่สองตัวนี้ สลับกันได้โดยความรู้สึกตอนโยนไม่เปลี่ยน คือสิ่งที่ทำให้มันมีประโยชน์ในวันที่ต้องใช้ไปกับการค้นหาเงื่อนไข
จากโรงงานที่อาริตะ
อีจิที่ใช้ในวิดีโอนี้ผลิตที่โรงงาน KEYSTONE ในเมืองอาริตะ จังหวัดซากะ
EgiSharp ของปี 2007 กับ JetChaser ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อฤดูใบไม้ร่วงจากฝั่ง เหยื่อสองตัวที่ต่างทั้งการออกแบบและขนาด แต่ใช้เข็มร่ม KS06 ตัวเดียวกัน เข็มสำเร็จรูปที่ขายทั่วไปมีสเปกให้เลือกน้อยเกินไป และประสิทธิภาพก็ไปชนเพดานอยู่ตรงนั้น — ด้วยเหตุผลข้อเดียวนี้ เข็มจึงถูกออกแบบขึ้นเองภายในบริษัท และถูกใส่มาตลอดตั้งแต่นั้น ทั้งสองตัวผลิตที่อาริตะ
MADE TODAY IN ARITA
หากวิดีโอไม่เล่น ดูบน YouTube.
